Doorlatende bestrating: wat is er op 29 locaties gemeten?
Een terras dat water doorlaat klinkt logisch. Deltares mat hoe het in de praktijk uitpakt, en noemt de eigen steekproef zelf klein.
Gepubliceerd op .
Kort antwoord
Deltares mat de waterdoorlatendheid van doorgroeibare verharding op 29 locaties. De mediaan was 344 mm per uur, het gemiddelde 466 mm per uur, en na ongeveer vijf jaar bleef minimaal 50 mm per uur over. Gewone verharding zit volgens het rapport vaak tussen 3 en 10 mm per uur.
Wat het rapport zegt
Het rapport „Doorgroeibare verhardingen in praktijk” (Deltares, 9 februari 2024) schrijft: „Na zo’n 5 jaar blijft een minimale infiltratiecapaciteit van 50 mm/uur (139 l/s/ha) over.” De auteurs voegen eraan toe dat „voegmateriaal en onderliggende fundering van groter belang” zijn dan andere factoren.
De kanttekening van de onderzoekers zelf
„De steekproef is relatief klein gezien de grote spreiding in meetresultaten, waardoor harde conclusies niet getrokken kunnen worden.” Wij nemen die zin over, omdat hij bepaalt wat u met de getallen mag doen.
Wat dit niet zegt
- Het gaat om gemeentelijke locaties, niet om particuliere tuinen.
- Het rapport doet geen aanbeveling voor de dikte van een zandbed of fundering.
- Het zegt niets over een bepaald soort zand; de voeg en de fundering bepalen volgens de onderzoekers meer dan de opening in de steen.
Wat u ermee doet
Neem uit dit rapport mee dat de opbouw onder de stenen ertoe doet, en bespreek die met uw stratenmaker. De hoeveelheid zand voor het zandbed en de straatlaag rekent u uit op hoeveel zand onder tegels of klinkers.
Bronnen
De maten in dit artikel komen uit de documenten hieronder en staan er als citaat in. Wij nemen geen getal over dat wij niet zelf in een genoemde bron hebben gelezen.
- Deltares, Doorgroeibare verhardingen in praktijk (Brolsma, Rooze, Boogaard), 9 februari 2024 — gelezen 30 oktober 2026.